الا يا ايها الورقي ثري تثوي اطلعن عنها
که اندر عالم قدسي تو را باشد نشيمنها
قد استوکرت في مهوي العواسق عن وري صفحا
خوشا وقتي که بودت با هم آوازان پريدنها
برون آي از حجاب تن بپر بر ساحت گلشن
کني تا چند از روزن نظر بر طرف گلشنها
تو سيمرغ همايوني که عالم زير پرداري
چسان با اين شکوه و فر گزيدي کنج گلخنها
ادامه شعراي که پنداري که نبود حشمت و جاهي تو را
هست شرق و غرب عالم ماه تا ماهي تو را
از پيش تا چند گردي کو بکو و در بدر
رو بخويش آور که هست از خود باو راهي تو را
گام نه اول بره پس از خود اي سالک بره
زان نه ي آگه که از خود هست آگاهي تو را
گر خدا خواهي تو خود خواهي بنه در گوشه اي
تا که خود خواهي شود عين خدا خواهي تو را
ادامه شعرتغييري اي صنم بده اطوار خويش را
مپسند بر من اين همه آزار خويش را
هرگز نيامدي و تسلي دهم چو طفل
هردم ز مقدمت دل بيمار خويش را
پرمايه را نظر بفرومايه عيب نيست
يکره ببين ز لطف خريدار خويش را
مرغان ز آشيانه برون افتاده ايم
گم کرده ايم ما ره گلزار خويش را
ادامه شعردل بسته نقش چهره ي دلدار خويش را
دارد ديار صورت ديار خويش را
هم تيره طبع خاکي و هم نور نور پاک
بنگر ز خويش نور خود و نار خويش را
پيمان همي شکستي و بيگانه خو شدي
ز اغيار فرق مي نکني يار خويش را
بر خويش بود عاشق و آيينه خانه ساخت
تا بنگرد در آينه ديدار خويش را
ادامه شعراز آن زلف پريشانيم چون سنبل پريشانها
وز آن چاک گريبانيم چاک اندر گريبانها
چو يک معني که پوشاني بگوناگون عباراتي
حجار پرتو رخساره ي جانانه شد جانها
مريض کشور عشقم عجب نبود اگر باشد
مرا بالين ز خاره بستر از ريگ بيابانها
نگردد گرد نعش زهرآلودم سگ کويت
ز بس بر جسم بيمارم زدي پر زهر پيکانها
ادامه شعرسؤال عاليجناب مستطاب آقا ميرزا باباي گرگاني در حين توقف سبزوار از حضرت قطب الاقطاب صدر المتألهين و هادي المضلين سرکار حاجي ملا هادي سبزواري قدس الله اسراره و نور مزاره:
بسم الله الرحمن الرحيم
اي حکيمي که چون تو فرزندي
مادر دهر در زمانه نزاد
وادي عشق را توئي هادي
سالکان طريق را تو مراد
ادامه شعر