اي قبه ي گردنده ي بي روزن خضرا
با قامت فرتوتي و با قوت برنا
فرزند توايم اي فلک، اي مادر بدمهر
اي مادر ما چونکه همي کين کشي از ما؟
فرزند تو اين تيره تن خامش خاکي است
پاکيزه خرد نيست نه اين جوهر گويا
تن خانه ي اين گوهر والاي شريف است
تو مادر اين خانه ي اين گوهر والا
ادامه شعرسلام کن زمن اي باد مر خراسان را
مر اهل فضل و خرد را نه عام نادان را
خبر بياور ازيشان به من چو داده بوي
ز حال من به حقيقت خبر مر ايشان را
بگويشان که جهان سر و من چو چنبر کرد
به مکر خويش و، خود اين است کارگيهان را
نگر که تان نکند غره عهد و پيمانش
که او وفا نکند هيچ عهد و پيمان را
ادامه شعرحکيمان را چه مي گويند چرخ پير و دوران ها
به سير اندر ز حکمت بر زبان مهر و آبان ها
خزان گويد به سرماها همين دستان دي و بهمن
که گويدشان همي بي شک به گرماها حزيران ها
به قول چرخ گردان بر زبان باد نوروزي
حرير سبز در پوشند بستان و بيابان ها
درخت بارور فرزند زايد بي شمار و مر
در آويزند فرزندان بسيارش ز پستان ها
ادامه شعر