تخم هوس مکاريد در خاکدان دنيا
نتوان عمارتي ساخت بر روي موج دريا
عالم همه سرابست بودي ندارد از خود
فاني شناسد او را چشمي که هست بينا
تا ديده برگشائي يک مشت خاک بيني
گر خانه اي بسازي بر روي سنگ خارا
کو خسرو و سکندر کو کيقباد و جمشيد
کو خاتم سليمان کو تخت و تاج دارا
ادامه شعرجان ها فداي ديدن ديدار بوالوفا
کردند انبيا همه در کار بوالوفا
دانسته اند قصه الله اشتري
چون يوسفند در سر بازار بوالوفا
حق در وفاي بنده مدارا کند بسي
نايد ز بي وفائي ما عار بوالوفا
شب تا بروز ناله وافغان آه ماست
چون بلبلان مست بگلزار بوالوفا
ادامه شعرما ذره ايم پيشت اي آفتاب جانها
خوردم قسم برؤيت و الليل و الضحهيا
او را که علم قاصر از کنه ذات پاکست
سبحان من عرفنا ذکر زبان اشيا
خوانندگان قرآن جز لفظ مي ندانند
عمري بسر دويدم اندر ميان قرا
در مکتب خيالت خوانند ابجد عشق
گر فاضلند و کامل گر ناقصند و دانا
ادامه شعرشب رفته ايم در سر زلف توچون صبا
زلفت به تاب گفت که درويش مرحبا
چشمش بغمزه گفت چرا دير آمدي
بکداختم چو آب ز الطاف بوالوفا
ديدم عيان بديده او آن جمال را
او بدنهان نشسته چو مردم بچشم حا
جانرا بکشت چشمش و در حال زنده کرد
آخر بخنده هاي شکر بار جان فزا
ادامه شعر